به نام خدا

روز شنبه يازدهم خرداد ماه بنا به دعوت قبلي به خانه هنرمندان رفتم تا در همايشي كه قرار بود فرهنگي و هنري باشد شركت داشته باشم ولي برخلاف اينكه ساعتها وقتم در آنجا گذشت از هنر چيزي نديدم ولي حضور جوانان هنر دوست و دوستان قديم غنيمت بود و خوشحال كننده.

دوستان فضاي موسيقي حتما اين اصل را قبول دارند كه و قتي پاي مسائل فرهنگي به ميان مي آيد نمي توانيم مسائل فرهنگي را فداي دوستي كنيم.

فرهنگ يك جامعه موهبت و امانتي است كه از نياكان ما به نسل امروز سپرده شده و ما وظيفه داريم آنرا پروش داده و به نسل هاي بعدي بسپاريم ، اگر هم نمي توانيم چيزي به آن اضافه كنيم سعي كنيم باري بر او اضافه نكنيم و چيزي به آن اضافه نكنيم كه مانع حركت شود.

در اين همايش صحبتهاي گوناگوني در مورد موسيقي به ميان آمد كه عمدتاٌ در زمينه نياز هاي موسيقي ما نبود ، البته اين جلسه مي توانست پر بار تر از اين باشد اگر قدري ملايمت و ظرافت با آن همراه مي شد چون به هر حال برگزاري همايش از جانب كانون سازندگان ساز بود كه كانوني است پر بار و اعضاي اين كانون افرادي مو جه و مثبت هستند.

موسيقي امروز نياز به انديشه سالم و سازنده دارد كه متاسفانه كساني كه در فضاي موسيقي كار مي كنند به اين مهم توجه ندارند و آنرا به صورت يك تفنن به حساب مي آورند.

من تعجب مي كنم با اينكه چون و چرا منطقي يكي از اركان ذهن آدمي است ولي بعضي ها از آن گريزانند و به جهت نا آگاهي گفتگوي منطقي را كه ميتواند سازنده باشد را به حساب جدال و كشمكش مي گذارنددر حالي كه اگر اين چون و چرا ها در مسير تمدن نبود ما هنوز در مرحله غار نشيني بوديم .

فرار از چون و چرا منطقي انسان را به بيراهه مي كشاند براي همين هم هست كه بعضي از دوستان بجاي مشورت و چاره انديشي معقول و منطقي براي رفع نواقص به كجروي مي پردازند.

چنانكه نمونه هاي آنرا شاهد هستيم به طور كلي تخيلات آدمي اگر به صورت انديشه در نيايد تبديل به توهم خواهد شد و موجب سر در گمي .

در فضاي موسقي ايران متاسفانه صحبت هاي منطقي و سازنده كمتر به گوش مي رسد و بيشتر صحبت ها حول و حوش مسائل واهي است يكي از موارد ساختن ساز جديد است كه اصلاٌ مورد نياز فضاي موسقي ما نيست و بجاي اينكار بهتر است كه دوستان فضاي موسيقي به فلسفه موسيقي ايران و نياز هاي جدي و منطقي آن بپردازند.

نكته ديگر اينكه بعضي ها باز در اثر نا آگاهي ميگويند ما كمبود هنرمند نداريم اين به آن جهت است كه هنر را نشناخته اند و الا كمبود هنرمند را احساس مي كرند.

هنر موهبتي است آسماني كه از دنياي متا فيزيك توسط افراد خاصي به د نياي فيزيك منتقل مي شود بنابراين كسي بخواهد پا در اين عرصه بگذارد بايد دانش و شرايط و لازم را داشته باشد همان چيزي كه همه بزرگان تاريخ هنر از آن برخوردار بوده اند.

كساني كه دلسوزي براي موسيقي ايران دارند بايد ذهنشان را در جهتي سوق دهند كه دلسوزي آنها سازندگي به دنبال داشته باشد ،من در اين همايش به جز يكي دو نفر از حضار و بخشي از سخنراني ها چيزي كه حاكي از فلسفه و نگرش هنري باشد نديدم .

 به هر حال اميدوارم  كه دوستان و بزرگان موسيقي ما قبل از هر چيز به فكر سلامت فضاي موسيقي ايران باشند.

جلال ذوالفنون / بيستم خرداد ماه هشتاد و هشت